Golf en het Enneagram

Er is een oud Hollands gezegde: “Toon mij uw vrienden en ik zeg u wie u bent.” Een paar jaar geleden heb ik in een vlaag van verstandsverbijstering een paar weken met een hele grote zak achter een heel klein balletje aangelopen. Nu krijg ik jaarlijks een plastic kaartje toegestuurd waaruit blijkt dat ik bevoegd ben om op een golfveld rond te lopen. Ik heb het nooit meer gedaan.

Laatst hadden wij op het werk een discussie over hoe bepaalde sporten bij bepaalde karakters horen. Al snel werd er een verband gelegd tussen golf en karaktereigenschappen. Mijn gesprekspartner was er van overtuigd dat hoe iemand het edele golfspel beoefent, heel veel zegt over hoe de persoon is. Sterker nog, hij was van mening dat een rondje op de golfbaan meer vertelt over een persoon dan een assessment. 

Zo is de perfectionist ( de 1) onmiddellijk te herkennen  aan zijn redelijk agressieve speelstijl. Het is eigenlijk niet te doen om als normaal persoon 18 holes in de nabijheid van een perfectionist te zijn. Elke slag, hoe goed hij ook is, wordt begeleid door een regen van vloeken. Shit, GVD, de wind, het veld, de heuvel, de hoogte van het gras, de zon, de regen de mollen of een regenworm. Wat dan ook, het is nooit perfect. Bij een foute slag, ploegt hij met zijn club de halve driving range om. Om dit te voorkomen is hij ongeveer een kwartier bezig om de “perfecte” afslag voor te bereiden. Maar dat is allemaal nog te negeren. Het wordt pas serieus vervelend als jij zelf aan de beurt bent. “je moet hem iets verder slaan”, “je grip is niet goed.” “Laat mij het even voor doen”. Of, “je kunt beter…..” Tot slot, als het tot putten komt kun je beter een boek meenemen. Het is geen lolletje met de 1.

De Helper (de 2) is uit volledig ander hout gesneden. Dit is je beste vriend die je na elke slag die je maakt, regelrecht achter het balletje aan, de hemel in prijst. Al zou je 180 graden de andere kant op slaan, het is allemaal fantastisch wat jij doet. Als je 10 meter langs de hole slaat huilt hij met je mee en zegt: “het was niet jouw schuld, ligt aan de baan”. Elke keer als hij zelf af moet slaan, kijkt hij je met verwachtingsvolle ogen aan in de hoop dat hij heel veel lof en bewondering van jou gaat ontvangen. Als dat dan uiteraard niet gebeurt, sjokt hij diep teleurgesteld door het hoge gras op zoek naar jouw balletje.  

De Winnaar (de 3) echter  loopt op zijn exclusieve state of the art golfschoenen dito outfit en super clubs, licht te geven op de meest regenachtige dag. Bij elke goede slag zijn de kreten van verrukking niet te stuiten. Met de 3 ben je continue in discussie hoeveel slagen er nu ook al weer echt gemaakt zijn. Een verloren bal wordt meestal op een zeer gunstige plaats teruggevonden. Hij rent rond de green als het balletje de thuisbasis heeft gehaald en kijkt om zich heen of iedereen het wel gezien heeft. Anders dan de 2 is de 3 het tegenovergestelde. Hij eist complimenten voor alles wat hij doet. “ zag je die slag?!!!!” (de eigen slag natuurlijk). “ Ben ik niet geweldig?” is de favoriete vraag die de 3 de hele middag zal stellen. De absolute 3 favoriete woorden die je na die bewuste  middag dan ook absoluut niet maar kunt horen zijn: ik, ik en ik…..

De romantische 4 zal je oeverloos vermoeien met zijn verhalen uit de tijd dat hij een achternamiddag op het zonovergoten Old Course in St. Andrews speelde. Of die keer dat hij bij windkracht 11 op Ballybunion speelde met uitzicht op de woeste Atlantische Oceaan. De wind kwam dwars in en hij moest wel een afstand overbruggen van 250 meter. Daarom sloeg hij schuin tegen de wind in tegen een tegenoverliggende rotspartij. Waarbij het bijna onmogelijke waar werd. Als door een Godswonder kwam de bal terug van de rots om 60 meter verder tegen een alleenstaande boom aan te komen. De boom stond daar al jaren en had de tijd van Koning Richard nog meegemaakt. Ook ging er nog een legende dat die zelfde boom tijden de Schotse opstand gebruikt werd om tegenstanders aan op te hangen. Te gruwelijk voor woorden, maar het was een gedenkwaardige middag. De 4 kan heeeeel vermoeiend zijn.

De waarnemer (de 5) is een aangename vent om een middag mee door te brengen. Hij zegt geen woord, het enige geluid wat je zult horen is een soort diep keelgeluid, waar voor de oplettende luisteraar een afkeurend of goedkeurend gerochel valt op te maken. Het lijkt erop dat hij een bijzondere belangstelling heeft voor elke slag die jij doet. Je hebt zelfs het idee dat hij al precies weet op hoeveel centimeter het balletje van de vlag gaat neerkomen. Hij kijkt je af en toe diep en doordringend aan, schudt ligt zijn hoofd en gaat vooral verder met zijn eigen wereld. Het is een rustige, serene, diep filosofische golf middag met de 5.

Dan hebben we natuurlijk ook nog onze Loyalist (de 6). Voor de 6 is het golf parcours een waar slagveld. Elke bunker, boom, toevallige voorbijganger, golftas, golfwagentje of grasspriet is daar speciaal geplaatst om het de 6 zo moeilijk mogelijk te maken. Zelfs de wind gaat precies op die momenten waaien, precies de verkeerde kant op, op het moment dat het nu net even niet uitkomt. De 6 mikt de bal ook 20 meter naar rechts op de green als er links een bunker ligt. Je weet maar nooit. Bij het putten controleert hij altijd even of het holletje wel een holletje is en er geen grappenmaker is geweest die er iets in heeft gedaan om hem dwars te zitten. Voor de 6 is golf erg vermoeiend.

Dan komt daar de Avonturier (de 7) aangehuppeld. Hij is in staat om overal plezier uit te halen. Als hij goed slaat en als de ander misslaat. Wat een lol hebben we gehad. Kwamen gewoon niet meer bij. Hij is in staat om een druilerige regenachtige winderige dag tot het meest ideale golfweer om te toveren. Elk nadeel is onmiddellijk een voordeel. Een bal in de bunker geeft hem de gelegenheid zijn speciale, nooit eerder vertoonde, en super gave, nieuwe golfclub uit te proberen. Elke gelegenheid om pauze met een hapje of een drankje in te lassen wordt aangegrepen. Jij wordt nooit vergeten en ook de apres golf is een genot om mee te maken met de 7. Je moet er wel tegen kunnen dat hij net zolang zijn super de luxe, met de nieuwste gadgets uitgeruste mobiel blijft gebruiken. Totdat de batterij leeg is. Met een 7 is het altijd feest en vandaag nog wel het meest.

Daar komt de Baas (de 8) zwaar aangestapt. Je hoeft je nooit af te vragen wie er aan de beurt is. De 8 zal altijd aangeven wie er af moet slaan en in welke volgorde. De 8 kent de regels en staat erop dat er ook volgens de regels gespeeld wordt. Mocht hij nog niet bekend zijn met de regels van het golfspel, zal je dit in het geheel niet merken. Er zijn dan opeens regels waar jij met je 15 jarige golf ervaring nog nooit van hebt gehoord. Maar voor de duidelijkheid het zijn wel DE regels. Je speelt alsof je mee doet aan het meest prestigieuze golf toernooi. Zelf denken is er niet bij en je hoeft je ook geen zorgen te maken dat je verdwaalt. Het is een bijzondere geruststelling om met een 8 te spelen. Er kan je niets gebeuren. (behalve bij een 6 natuurlijk)

Tot slot het spel met de Bemiddelaar (de 9). Alles is “cool”.  Niets aan de hand. Geen zorgen. Het enige storende aan de 9 is dat hij zich de hele tijd loopt te verontschuldigen. Het lijkt erop dat alles zijn schuld is. Het gras wat niet gemaaid is, de zon die iets te laag staat. De wagen met verfrissingen die maar niet langs komt. Hij neemt zelfs de taak op zich om het voor jou minder dramatisch te maken als je voor de 10^e keer naast het putje hebt geslagen. “je moet maar zo denken: Het was bijna raak”. Verder hoor je te pas en te onpas “Fore”!!!. Zelfs wanneer er niemand  behalve jouw groep op een vroege zaterdagochtend op het golfveld rondloopt. Konijnen zijn ook schepsels god. Hoe tegengesteld je groep ook zal zijn, er zal harmonie zijn. Wat er ook gebeurt. Het is bijzonder relaxed om met een 9 op pad te gaan.