De arme en de rijke

Beste Ron,

Het verhaal van de Japanse steenhouwer ging over begeerte. Ondanks dat bijna iedereen wel weet dat geld niet gelukkig maakt, streven de meesten van ons het toch na. Wie heeft er niet de wens om rijk te zijn. Dat doet me denken aan het volgende verhaal. Juist in deze tijd, waar velen het financieel moeilijk hebben, of waar tegenslag dreigt is het een steun in de de rug. Heb vertrouwen.

Het Sprookje van de Arme en de Rijke.

Er was eens een arme man. Hij zwoegde dag in dag uit om zijn schamele inkomen bijeen te sprokkelen. Hij verdient net genoeg om van te leven, zonder enige extra's. Zijn schommelstoel staat dan ook al jaren op zolder, als ware het een symbool voor dat waar hij niet aan toe komt. Hij berust echter in zijn bestaan en is er al aan gewoon geraakt. Samen met zijn vrouw, die de kinderen opvoedt en het huishouden verzorgt, leven ze zo hun leven zonder vrolijkheid.

Op een dag vraagt zijn buurman hem om een paar zakken aardappelen af te leveren bij de rijke man, die woont in het landhuis over de heuvel. De arme man komt bij het landhuis en is nieuwsgierig wie daar woont. Hij staat er daarom op de zakken persoonlijk af te leveren en neemt geen genoegen met de bediende. Na lang wachten mag hij verder komen en lopen ze door de lange gangen waardoor hij een indruk krijgt van het huis. Overal is het rijk gemeubileerd en brandt de kachel. Uiteindelijk komen ze bij de grootste en meest luxe ruimte waar de rijke man in zijn comfortabele stoel voor het hardvuur zit. 

De arme man vertelt wat hij komt afleveren en de rijke man geeft de bediende opdracht hem te betalen. De bediende brengt hem vervolgens weer terug naar de deur en al lopende vraagt de arme man wat de rijke eigenlijk doet voor zijn geld. "Eigenlijk niets, het enige wat hij doet is in zijn stoel zitten en pijp roken." zegt de bediende.

Daarover nadenkend, krijgt de arme man op de terugweg een ingeving. Hij koopt een pijp en wat tabak van het geld dat hij verdient heeft. Thuis gekomen haalt hij zijn schommelstoel van zolder en zet hem midden in de kamer. Hij stopt zijn pijp en vertelt zijn vrouw en kinderen dat ze ook rijk gaan worden. Zijn vrouw lacht hem uit en dagen gaan voorbij. Het geld en de voorraden raken op, maar als zijn vrouw haar beklag doet zegt hij haar vertrouwen te hebben dat ze rijk zullen worden.

Dan komt de buurman langs en vraagt of hij hun ezel mag lenen. "Neem maar mee en hou hem maar", zegt de arme. Ik heb hem toch niet meer nodig. Zijn vrouw is verbijsterd en gaat als een kenau tegen hem tekeer. De buurman neemt de ezel mee naar zijn akker om deze te ploegen. Na enig tijd stuit hij op een kist, die begraven lag in de akker. Hij breekt de kist open en het goud blinkt hem tegemoet. De kist zit bordevol goudstukken!  Haastig en gretig vult de buurman al zijn zakken en overlaadt de ezel met het goud. Laten liggen is immers te gevaarlijk. Op weg naar huis komen ze langs een afgrond en het noodlot slaat toe. De buurman stort in de afgrond...  De trouwe ezel loopt echter door naar huis.  Terwijl de arme weer eens wordt uitgescholden door zijn vrouw, komt de ezel het erf opgelopen. Ze kunnen hun ogen niet geloven als ze al het goud zien en de inmiddels rijke man zegt "zie je wel, heb toch vertrouwen."